Alpe d'Huez: met elkaar de uitdaging aan!

Donderdag 20 juni… 25 collega’s melden zich in de vroege uurtjes op Schiphol om af te reizen naar de Franse Alpen. Het hoofddoel van deze ‘onderneming’: de Alpe d’Huez met haar 21 bochten beklimmen met de fiets of lopend. Het is het tweede buitenlandse sportavontuur dat Luba Groep onderneemt, na vorig jaar de Mont Ventoux te hebben bedwongen. Chef d'Equipe: Coen Vendrig, die voor Luba zowel sportieve uitdagingen organiseert als de SEU Xperience.

Coen: "Samen sport beleven schept een band. Je leert elkaar op een andere manier kennen. Mensen verrassen en verbazen je, soms krijg je hulp uit onverwachte hoek. En geef die rustige collega een fiets onder zijn of haar kont, en ze veranderen in ware Pantani’s en Coppi’s. Iedereen stelt een doel voor zichzelf, en toch worden de grenzen steeds weer verlegd…"

Dat is de reden dat Luba Groep samen sporten stimuleert. Omdat we weten dat je samen verder komt. Om te zorgen voor uitdagingen, voor persoonlijke groei. En het is natuurlijk geen verrassing dat sporten zorgt voor energie en betere inzetbaarheid. Ook daar ondersteunt Luba haar medewerkers graag bij.

De beklimming

Coen: "Dit jaar gingen we naar de Alpe, ook wel de Nederlandse berg genoemd. Niet alleen vanwege de 8 Nederlandse overwinningen de moeite waard om te beklimmen. Een mooie uitdaging voor de Lubanen die zich hebben opgegeven. De groep is divers. Man, vrouw, jonger, ouder, getraind en minder getraind. Het merendeel gaat fietsen, een aantal lopen en we hebben collega's die met volgauto's meegaan en voor de innerlijke mens zorgen.

De donderdag stond in het teken van reizen, het betrekken van de chalets in Oz en Oisans, een heerlijke lunch, de fietsen ophalen en de avond afsluiten met het diner, een potje kaarten of 30 seconds.

Op de vrijdag stond de eerste fietstocht op het programma. De belangrijkste scherprechter was Col d’Ornon. Oftewel, de mini Alpe d’Huez. De feiten op een rij: 11 km tegen 5,8% gemiddeld. En dat gemiddelde, daar verkijk je je juist zo op: een kilometer lang tegen 2% klimmen wordt ergens om je oren geslagen met ruim 8%. Desalniettemin, kijken en ervaren waar je staat. Hier goed zijn biedt houvast voor de dag van morgen, hier slecht zijn juist weer niet… alhoewel resultaten behaald in het verleden geen garantie zijn voor de toekomst.
Het toetje van deze tocht was toch de Col d’Oz. Precies 2 collega’s namen deze uitdaging aan. De rest onder het mom van ‘de dag van morgen’ niet. En de wat meer ervaren fietsers onder ons weten maar al te goed dat je op elke klim kapot gaat. Seize the moment, de dag van morgen is de dag van morgen.

Toen was het zaterdag. De weersvoorspellingen waren eigenlijk wel goed. In de ochtend een buitje met een donderslag bij heldere hemel…
… dat bleek toch wel iets meer te zijn dan een buitje en een enkele donderslag. Donkere wolken pakten zich samen links en rechts van ons. De Alpe hulde zich in nevel. En ja hoor, het ging hozen. Hozen? Ja, H O Z E N!
Maar weet je wat het is, met mooi weer kun je altijd gaan fietsen. Deze omstandigheden zijn uniek, leveren de mooiste plaatjes op en doen het beter op feestjes en partijen. Het zijn de verhalen die je aan kleinkinderen vertelt…

De kleding was binnen de kortste keren doorweekt. En tot ontsteltenis van velen… als een weg omhoog loopt, veranderen de wegen in kleine riviertjes. Dus letterlijk tegen de stroom in omhoog. Omhoog, meter voor meter, bocht voor bocht…

Onderweg kwam je zo nu en dan een geestverwant tegen. Holle ogen, doorweekt van de regen en doelloos voor zich uitstarend. En maar blijven trappen, niet wetende waarvoor je het eigenlijk doet. Voor jezelf, voor anderen… om de top te bereiken.

Luba Bike Xperience dag 3_1.33.3 

Het meest verbazende vond ik 5 wielrenners die ik zag afdalen op de fiets. Met schijfremmen al een helse onderneming, laat staan met de reguliere velgremmen. Je moet een keer naar beneden, dat is waar. Voor velen is de afdaling een toetje na de beklimming. Helaas voor ons werd de afdaling gefaciliteerd door de ploegleiders in de volgauto’s. Want hoe hoger je kwam, des te meer regen er op je viel en hoe meer en meer het asfalt veranderde in een kolkende watermassa.

Gelukkig was er op de finish een café die haar deuren wagenwijd opende voor elke deelnemer die boven kwam. Zelden heb ik meer respect gehad voor fietsers dan vandaag. Natuurlijk, je kiest er zelf voor om te gaan fietsen en je kiest er zelf voor om de omstandigheden te accepteren. En ja, fietsen is niets meer dan blijven trappen. Maar voor iedereen die nog nooit een berg beklommen heeft: dat is niet te vergelijken met een stukje door de stad fietsen of met je elektrische fiets een rondje Loosdrechtse plassen. Het is een uitputtingsslag. Combineer dit met de stromende regen en je hebt een episch gevecht met jezelf op de flanken van wat eens de ‘Nederlandse berg’ was. Blijven teren op resultaten uit het verleden wordt wel wat gênant: 1989 voor het laatst een Nederlandse winnaar. Nog een Italiaanse overwinning en we moeten de berg delen met diezelfde Italianen.

De berg is er voor iedereen, voor iedere fietser, loper, handbiker of zondagsrijder: voor iedereen die bovenkomt!

Luba Bike Xperience dag 3_1.83.2 Luba Bike Xperience dag 3_1.101.1

Terug naar de finish. Warme chocomel en een neut doen het met dit weer goed. Natte kleding uit en droge kleding aan: ploegleiders zijn onmisbaar tijdens events, dat bleek ook nu weer. Zo snel mogelijk werden de deelnemers teruggebracht naar Oz en Oisans. Om te douchen en verder op te warmen. Om zich mentaal voor te bereiden op de feestavond die komen ging… want overwinningen moet je vieren!

En dan is de laatste deelnemer binnen… en begint de zon te schijnen, de rivieren op het asfalt droogden op en de temperatuur schoot omhoog. Het geeft deze onvoorspelbare dag iets voorspelbaars: na regen komt zonneschijn.

Na het diner werden de ploegleiders en winnaars in de categorie dames en heren gehuldigd. Het mag dan wel geen wedstrijd zijn, maar het gaat er natuurlijk wel om wie als eerste boven was.

Luba Bike Xperience_1.6.1

De avond verliep zoals het gehele weekend: gezelligheid troef!

Na de Ventoux in 2018 was daar nu de Alpe d’Huez. Volgend jaar volgt een nieuwe uitdaging, wellicht eens niet in Frankrijk. Want zoals velen weten, de organisatie heeft een voorliefde voor Italië. Ik noem niet voor niets Pantani en Coppi… Basta!"

Luba Bike Xperience_1.8.2

Meer nieuwsitems

1 4 156